Las jesienny

Zima spóźnia się w tym roku niesamowicie, więc wracam do tematyki jesiennej. Ale zacznę od początku. Kilka tygodni temu Ania Sławińska zorganizowała kameralny kurs barwienia tkanin, w którym miałam zaszczyt uczestniczyć.Wyprodukowałam 10 kawałków materiału w kolorowe maziaje i .....wrzuciłam je do szuflady. Nie miałam zupełnie pomysłu co z nimi zrobić, bo nie były w "moich" kolorach . Jednak co jakiś czas wyjmowałam je z szafy, układałam na podłodze i czekałam na wenę. W końcu przyszła i objawiła się jako jesienny las z lotu ptaka.

Jako wypełniacza użyłam bai. Najpierw na maszynie ściegiem zygzakowatym zrobiłam pnie drzew , potem każdemu dodałam koronę z liści, którą przyszyłam ręcznie. Te drzewa to dęby. One tracą liście jako ostatnie, Następnie maszynowo "dohaftowałam" pnie nagich drzew. Na końcu wypikowałam ścieżki.

Jak widać powstała praca w zupełnie innym stylu niż dotychczas. Zniosło mnie w stronę bardziej malarską.Pozazdrościłam Ani jej ostatnich osiągnięć.

Suplement do monidła

Dziś wrzucam tylko ostateczną wersję monidła, o którym niedawno pisałam. Wypikowałam tło, zmieniłam obramowanie i dodałam ramkę.

Kobiety palą

Swego czasu, zrobiłam makatkę, która zawisła w małej galeryjce na Ursynowie i miała skłonić klientki do zamówień. Robiłam ją szybko i nie do końca przemyślałam efekt marketingowy.

Same zobaczcie:

Te palące kobiety wyszły dosyć przerażająco.Oczywiście nie sprzedały się, a i zamówień nie było. Wobec tego zaległy w czeluściach szafy, ale niespodziewanie ofiarowano im drugie życie. Moje koleżanki kostiumografki z serialu, przy którym pracuję spytały, czy nie mam jakiejś pracy,która
mogłaby zawisnąć u nich w garderobie? Wyciągnęłam więc " Kobiety palą " i bez większej nadziei , że zostaną przyjęte, pokazałam je koleżankom. Do dziś pozostaję w zadziwieniu, że się spodobały i wiszą w garderobie. Chyba, że potraktować je jako propagandę antynikotynową?Teraz nawet zostały udekorowane świątecznie jak jakiś Manneken Pis, nie przymierzając.....

Aplikacja odwrócona

Kilka lat temu , wędrując po internecie w poszukiwaniu szmatowych bratnich dusz , trafiłam na wyroby kobiet z panamskiego plemienia indian Kuna. Natychmiast zakupiłam sobie jedną molę , bo tak się właśnie nazywają ich wyroby, robione techniką aplikacji odwróconej. Oto przykładowa praca:

Długo analizowałam jak jest zrobiona, ale nie dociekłam. Mimo, to wyprodukowałam całą serię prac z użyciem aplikacji odwróconej. Poniżej jedna z nich , niestety dużo mniej finezyjna:

Składa się z 4 warstw materiału. Na wierzchu ciemnio-szary, potem brąz, następnie jasno-szary i na końcu zielony.W szarym wycięłam kształty ryb i wody. Przyszyłam podwijając brzegi do brązowego  materiału , w brązowym wycięłam wzorki na rybich bokach i wodzie, po czym  również podszyłam.Na końcu wycięłam wzorki w jasno-szarym i oczywiście też podszyłam. Bąbelki naszyłam na końcu metodą aplikacji. Oczywiście wszystko ręcznie.
Oryginalne mole są nieduże - mają jakieś 40X40. Moja praca jest dużo większa. Ma 130X60.Ponieważ składa się z 4 warstw, jest dość ciężka i dobrze się układa zawieszona na ścianie.

Nowe monidło

Dostałam zamówienie na monidło dla pary obchodzącej dziesięciolecie małżeństwa. Zamawiająca nie wymagała ode mnie uchwycenia podobieństwa. Osoby , dla których robię makatkę są mi znane-  On z widzenia, z Nią pracowałam. Jednym słowem wiem jak wyglądają. Ochoczo , bez spinki , zabrałam się do pracy. Na tło wybrałam tym razem materiał wzorzysty, z którego wykroiłam owalny kształt. Dobrałam materiały na twarze i zaprojektowałam stroje.Następnie zaczęłam to wszystko przyszywać metodą aplikacji. Mimo, że się nie starałam, On wyszedł mi zadziwiająco podobny, Ona w niczym nie przypominała pierwowzoru. Biłam się kilka chwil z myślami : - Skoro nie było wymogu podobieństwa, to może tak to zostawić ?- Nie byłabym sobą, gdybym zostawiła taką niedoróbkę.
Jeśli chcecie zobaczyć jak wyglądają pierwowzory , otwórzcie te linki:

http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/11913

 http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/1152371

Może podobieństwo jest dalekie, ale wyraz ogólny chyba udało mi się uchwycić ?

fot.Radosław Orzeł

Zima

Za oknem słońce i bardzo ciepło , jak na tę porę roku, a w mojej wyobraźni zagościła zima. Czy za nią tęsknię? Chyba nie. Tak czy siak , nadejdzie.

 

Eksperymentuję z wypełnieniami.Tu użyłam poliestru i nie jestem zadowolona. 

Makatka wyszła za lekka i nie układa się zbyt dobrze. Wrócę do bawełny                                                                          

Koty

Na samym początku mojej twórczości najłatwiej mi było znaleźć temat pracy, gdy dedykowałam ją komuś bliskiemu. Tym sposobem powstało kilka makatek, a między nimi ta dzisiejsza, czyli Margolcia z kotami. Wtedy nie wpadłam jeszcze na pomysł, że mogę spróbować uchwycić podobieństwo. Starałam się raczej zobrazować skojarzenia jakie miałam z osobą , dla której robiłam makatkę. Siostra moja stryjeczna, zwana Margolcią  , od momentu, gdy się usamodzielniła, otaczała się zawsze chmarą  psów i kotów. Zazwyczaj znajd.